ANDREAS WERK

Een klein stukje Bijbel:

Andreas, de broer van Simon Petrus, was een van de twee, die het van Johannes gehoord hadden, en Hem gevolgd waren. Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zei tot hem: "Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus" En hij leidde hem tot Jezus. Johannes 1:41-43Ik las een stukje in een Bijbels dagboek dat me heel sterk aansprak. Niet alleen om de titel van het stukje; "Andreas Werk". Maar vooral door de inhoud. We weten niet zo veel van Andreas. Hij is een persoon in de directe omgeving van Jezus geweest, dat is duidelijk. Hij heeft Jezus heel persoonlijk ontmoet zoals we zien Johannes 1.

Al weten we niet veel van hem, hij wel een plekje in de Bijbel gekregen. En nog heel speciaal ook. In het stukje hierboven zien we dat hij zijn broer bij Jezus gebracht heeft! Wat geweldig! Wie kan het hem nazeggen? Als hij verder niets gedaan zou hebben in zijn zouden we toch al reden hebben om zijn naam met dankbaarheid te noemen. Een man die zijn broer naar Jezus brengt!

Maar we komen Andreas nog twee keer tegen; Een van Zijn discipelen, namelijk Andréas, de broeder van Simon Petrus, zei tot Hem: "Hier is een jongetje, dat vijf gerstebroden heeft, en twee visjes; maar wat zijn deze onder zo velen?" Johannes 6:8,9 Hij brengt het jongetje bij Jezus, met verwachting in zijn hart. Alsof hij zeggen wil; "We hebben wel wat, maar het is zo weinig". Maar in zijn hart de verwachting dat Jezus er veel mee kan.

En het gebeurd! Jezus voedt de duizenden met dit kleine beetje.

Wat heeft dat geloof van Andreas een boodschap aan ons vandaag. Wij kunnen alleen leven met veel. Kleine beetjes tellen niet meer mee. Op elk terrein van het leven. Wat is Andreas een voorbeeld voor ons; met het kleine beetje naar Jezus…. Zouden we ook moeten doen met het kleine beetje geloof…

De andere keer komen we hem tegen in Johannes 12:20-22. Samen met Filippus, een andere discipel, brengt hij een groep Griekse mensen naar Jezus. Deze mensen wilden zo graag Jezus een keer zien. Andreas twijfelt niet. Hij brengt ze direct naar Hem toe. Wat een rijkdom: Een mens die anderen naar Jezus brengt. Een mens die zich niet laat gaan in allerlei wissewasjes over regeltjes en dergelijke. Nee. Doortastend: Hij brengt de mensen bij Jezus. Jezus alleen maakt zalig.

Zullen we het in onze turbulente tijd ook eens gaan proberen. Misschien gaat het veel gemakkelijker dan we denken.

Gods zegen.

Pichanaki, vrijdag 25 jun1 2010

 

DE LADDER VAN GOD

En zie, een ladder was gesteld op de aarde, welker opperste aan de hemel raakte.

Genesis 28:12a

Toen Jacob vluchtte, zocht God hem op. In de slaap plaatste Hij een ladder bij Jacob. Een ladder van de hemel naar de aarde. Langs deze ladder gingen engelen neer en op…. Ja, in deze volgorde. Zij kwamen van de hemel naar Jacob en gingen van Jacob naar de hemel.

Relatie met God!
Het hoogste in een mensenleven. Niet dromen over God. Niet theologiseren over God. Maar Hem ervaren, met Hem leven. Daar is een ladder voor nodig!

Toen Adam in het paradijs woonde, had God een ladder geplaatst waarlangs Adam (en het gehele menselijk geslacht dat na hem zou komen) kon opklimmen tot die hechte relatie met God. Maar ook tot het hemelse paradijs, om eeuwig omgang met God te hebben. Dat was het verbond der werken. Gehoorzamen aan Gods opdracht.

Deze ladder was in staat de last van de gehele wereld te dragen.

Maar zij was wel zó ontworpen dat, indien de kleinste bout ervan werd losgedraaid, zij geheel in elkaar zou storten. Adam beklom deze ladder. Hij leefde in dit verbond. Maar…. toen hij één boutje ervan losdraaide, begaf de ladder het ogenblikkelijk, en hij en al de zijnen vielen in een diepe kolk van ellende.

In de verte kon men de hemel zien, maar er was geen weg meer om er te komen.

De Zoon van God zag dat er niemand onder de schepselen was die kon helpen; daarom bracht Hij de oplossing. Een andere ladder: Jezus Christus, de Godmens, de Middelaar tussen God en de mens, de Weg tot de Vader. Hij Zelf is de nieuwe ladder. Hij werd mens, geboren in Bethlehem. Het onderste van de ladder werd op de aarde gezet. De ladder staat zo laag dat mensen erbij kunnen. Het opperste van de ladder raakt aan de hemel, want Hij is God.

De ladder is dus ook zo hoog dat de zondaar ermee in de hemel kan komen.

En al is de last op deze ladder nog zo zwaar, zij zal het niet begeven, want zij is onderling verbonden door Christus' bloed, dat oneindige waarde heeft. Leg uw gehele last op deze ladder en vrees niet! Deze ladder zal u en uw schuldenlast dragen, ook al zou hij zwaarder wegen dan het zand der zee!

Lezen: Genesis 28:10-22

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

GEEN GRENZEN AAN DE MACHT VAN JEZUS 26042010

MATTHEÜS 28:i8

Lezen: efeziërs 1:15-23

Wat praten we toch over het slagen of niet slagen van de kerk en over de machteloosheid van de kerk. Op zo'n wereldse machts manier?

Er is slechts één duurzame macht in de wereld, de macht van Hem, die zegt: „Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde". Ja, ook op aarde!!

Wil de kerk een wereldlijke instantie zijn? Die succes heeft? Dan kunnen we stad en land afreizen, propaganda maken en veel bereiken. Maar dan is zij toch de machteloosheid zelf!

Wanneer de kerk waarlijk gemeente van Christus is en vertrouwt op zijn woord: „Mij is alle macht op aarde gegeven", dan mag ze in de hoek gedrukt worden... maar zij weet één ding zeker: JEZUS IS OVERWINNAAR!

Wij behoeven niet met de wereld te concurreren! De gemeente van Christus behoeft niet werelds tegen de wereld te strijden. Zij hebben geen belang bij aardse macht.

Het Koninkrijk van God komt met goddelijke macht! Door Christus en in Christus. Hij heeft ook op aarde... ook nu... in onze tijd... alle macht! Ook al zien wij er soms niets van. Wij wachten en verwachten.

Wij geloven in de macht van het evangelie en in de macht van hem, van wie het evangelie getuigt.

Daar zijn geen grenzen aan Jezus' macht
voor elk die wond'ren van Hem verwacht
ja, wie Hem aanraakt ervaart Zijn kracht
daar zijn geen grenzen aan Jezus' macht

Is hier een hart door vrees benard, vermoeid door 's levens strijd?
Twijfel drukt u neer, gij struikelt telkens weer
O, vat weer moed, want God is goed en steeds tot hulp bereid
Zo gij slechts kunt geloven, ziet gij Zijn heerlijkheid

Gaat gij gebukt, door zorg gedrukt, leg dan uw lasten neer
tob niet langer voort, vertrouw op 's Heren woord
Hij hoort uw beê en schenkt u vreê in liefde eind'loos teer
zo gij slechts kunt geloven, niets is onmog'lijk meer

Daar zijn geen grenzen aan Jezus' macht
voor elk die wond'ren van Hem verwacht
ja, wie Hem aanraakt ervaart Zijn kracht
daar zijn geen grenzen aan Jezus' macht

 

En nadenker voor onze tijd

Een stukje van Thomas Boston, Schotland 1676-1732

En dit is Zijn gebod, dat wij geloven in de Naam van Zijn Zoon Jezus Christus...1 Johannes 3:23a

Wij komen met een gebod tot u, namelijk dat u zult geloven in de Naam van de Heere Jezus Christus. Ja, wij hebben uitdrukkelijk bevel gekregen om u te dwingen in te komen, opdat Gods huis vol worde. Zou u zo dringend uitgenodigd worden als er geen plaats was? De nodigingen zijn immers ruim en veelomvattend: "O alle gij dorstigen, komt tot de wateren, en gij die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja, komt, koopt zonder geld en zonder prijs, wijn en melk." Of: "En die wil, neme het water des levens om niet." Als u deze nodigingen had moeten opstellen, had u ze dan nog ruimer kunnen maken?

Zeg toch niet, o zondaren, dat u niet geschikt bent om tot Christus te komen. Ik ben er zeker van dat u Hem niet ongemoeid zult kunnen laten. Kom tot Hem om alles wat u nodig hebt, en omhels een volmaakte Christus tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en verlossing. De nodigingen zijn gedaan met een uitdrukkelijke bepaling, opdat uw zondigheid en onwaardigheid uw ontvangst bij Christus niet in de weg zouden staan. Immers, degenen die geen geld hebben, worden genodigd om te komen, te kopen en te eten. Deze nodigingen zijn bevelen die u zonder tegenspraak dient te gehoorzamen. Doet u dat niet, dan is het uw eigen verantwoordelijkheid. Het is Zijn gebod 'dat wij geloven in de Naam van Zijn Zoon Jezus Christus,'

opdat Jezus in mij (...) al Zijn lankmoedigheid zou betonen...1 Timotheüs l:16m

Allen die voor u tot Christus gegaan zijn, hebben bevonden dat er plaats was bij Hem. Zij mogen het gezegende lied zingen: 'Hem, Die ons heeft liefgehad en ons van onze zonden gewassen heeft in Zijn bloed, en Die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters Gode en Zijn Vader; Hem, zeg ik, zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid. Amen.' Waarom zou u dan niet tot Hem durven gaan? Blader de Bijbel door en onderzoek de geschiedenis van vorige tijden. Wie is ooit verloren gegaan die tot Hem kwam? Was Paulus niet welkom en dat tot een voorbeeld voor anderen? Hij schrijft in zijn eerste zendbrief aan Timotheüs: 'Maar daarom is mij barmhartigheid geschied, opdat Jezus Christus in mij, die de voornaamste ben, al Zijn lankmoedigheid zou betonen, tot een voorbeeld dergenen die in Hem geloven zullen ten eeuwigen leven.' Manasse, Maria Magdalena, de moordenaar aan het kruis, ja zelfs de moordenaars van de Zaligmaker, de Korinthiërs, zij allen hebben een plaats gevonden in Zijn huis. Zij allen hebben bij Hem een warm onthaal gekregen. Ga dan toch naar die plaats waar anderen vóór u zo voorspoedig geweest zijn. Ik verzeker u, u zult niet sterven aan Zijn voeten! Ook u zult ervaren dat er plaats is bij Hem.　

NA PASEN… KOMT DE GOEDE HERDER

Indien ik niet zie. . . ik zal geenszins geloven . Johannes 20:19-25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

. Johannes 20:19-25

 

Dat was dan Thomas…..die ongelovige Thomas.

Maar….Thomas leeft nog.

Wij doen het vaak net als hij… Hij stelde voorwaarden om te willen geloven dat Jezus leefde. Als die voorwaarden vervuld worden, dan zal ik geloven. Maar Thomas toch… Ik kan je zo goed begrijpen. Wij stellen ook zo graag onze voorwaarden. Ik moet eerst dit ervaren hebben... en dat moet ik mee gemaakt hebben...Voorwaarden die eerst vervuld moeten worden… en dan zullen we geloven.

Wij kunnen niet zonder Jezus, dat belijden we, dat weten we…maar het leven is zo hard en de weg van God verstaan wij vaak helemaal niet.

Wij willen met onze ogen zien, we willen met onze handen tasten.

Wij zoeken Jezus net zoals een boer een gemerkt schaap zoekt in een vreemde wei. Wij vertrouwen alleen onze eigen ogen en onze eigen vingers. En we trekken ons al meer en meer op ons zelf terug. Net als Thomas.

Als ik niet de zichtbare en tastbare bewijzen van Gods liefde ontvang, als ik het niet voel en ervaar…. Dan zal ik beslist niet geloven.

Wij geloven niet… omdat wij vergeten, dat geloof een bewijs is van zaken, die we niet zien.

We vergeten dat Jezus leeft en bij ons is, ook als wij het niet zien en niet tasten of ervaren kunnen. En daarom aanvaarden wij niet, daarom blijven we zoeken naar het bewijs, de zekerheid die we ervaren.

Gelukkig is er de Goede Herder… Die zocht Thomas op, Die sprak Thomas aan… en Thomas heeft zijn stem gehoord en hij is niet de weg van Judas gegaan, hij is niet verloren gegaan.

Jezus kwam hem tegemoet

; "Breng uw vinger hier" Johannes 20:27.

Thomas krijgt zijn zin: hij mag zien en hij mag tasten. Maar… Al zijn bezwaren vallen weg bij het woord van de Herder. Hij valt op zijn knieën en zegt: „Mijn Heere en mijn God". Hij hoeft niets te voelen, niets te tasten. Thomas gelooft! Nou ja, dat is geen kunst, hij ziet alles voor zich!

Zou dat waar zijn? Denken wij nu heus, dat zien en tasten geloof oplevert?

Er zijn honderden, die hebben gezien en getast. . . ze geloofden niet! Het zien en tasten doen het niet. Als dat waar was zou Thomas gezegd hebben: „Nu weet ik, dat Jezus leeft, ik heb het zelf gezien".

Maar hij zegt, hij schreeuwt het uit…Hij zegt: „Mijn Heere en mijn God".

Hij wordt van zichzelf bevrijd in die ene schreeuw. De noodlottige kring, waarin hij zich al meer opsloot, die kring waarin hij zich steeds meer op zichzelf terugtrok, wordt doorbroken. Weg twijfel… Weg stormen…

Hij redeneert niet langer, hij aanbidt Jezus. Jezus is hem tegemoet gekomen. Thomas stelde voorwaarden maar toen Jezus hem tegemoet kwam had hij ze niet meer. Jezus helpt Thomas over het "dode punt" heen". Zo doet de Heiland het nog. Als wij ons arm en verlaten naar Hem begeven. Met onze tekorten, met onze fouten, met onze zonden…. Dan helpt Hij ons over het dode punt heen. Dan zijn er zichtbare en tastbare bemoeienissen van God, die ons tot vertrouwen en overgave brengen. Dan is er Zijn vriendelijke glimlach door middel van Zijn woord… En we kunnen weer verder. In de kracht van de Opgestane. Als wij ons in en door ons ongeloof arm en verlaten voelen, dan wil Hij er zijn. En hij wil dat wij er mee bij hem zijn.

Na Pasen… is er het andere leven. Het leven in geloof, door geloof en uit geloof. Het leven achter de Goede Herder aan.

GOEDE VRIJDAG

Historische Goede Vrijdag

In de stad Bergamo (het Bijbelse Pergamum) brak de pest uit. Het is nog maar korte tijd na de Apostelen. De mensen stromen massaal naar de kerk om te bidden om uitkomst. Maar de pest wordt erger. Grijpt steeds heftiger om zich heen. De mensen blijven weg uit de kerk en bidden niet meer. En ze sterven als ratten. De kerk staat leeg en verlaten als een vergeten Godshuis...God luistert toch niet naar ons...

Op Goede Vrijdag komt een monnik met een groepje mensen de stad binnen. Hij draagt een kruis en gaat naar de lege kerk. De mensen lachen en spotten. De monnik gaat met de mensen die bij hem zijn de kerk binnen. De kerk vult zich met joelende en spottende mensen. Dan gaat de monnik de preekstoel op en leest met ernst het verhaal van Jezus' lijden en sterven. Als hij de woorden; "en zij kruisigden Hem", gelezen heeft, wacht hij even. Het is dan ineens heel stil in de kerk. Dan gaat hij weer verder; "Toen Jezus zag dat de mensen rondom het kruis onverschilligen en spotters waren, rukte Hij Zich los van het kruis en voer op naar de hemel. Het kruis bleef leeg op Golgotha staan. Er stierf geen Jezus voor ons aan het kruis. Hij vluchtte weg van de spotters".

Intense stilte... kreunen van angst... vult nu de kerk. Allen die in onverschilligheid God gelasterd en bespot hebben zijn geslagen en in hun hart geraakt.

Dan dring iemand naar voren; "Sla Hem weer aan het kruis", schreeuwt hij, "Monnik, sla Hem weer aan het kruis, we kunnen niet zonder de Gekruisigde".

En als een storm loeit het door de kerk; "Sla Hem weer aan het kruis, wij kunnen niet zonder de Gekruisigde. Wij sterven allen als Hij niet voor ons sterft".

Een heel apart verhaal, maar de kern mag wel ons gebed zijn voor Goede Vrijdag;"We kunnen niet zonder de Gekruisigde".

 

WIE BID ER MEE ?

MATTHEÜS 6:9 - Lezen: Mattheüs 6:9-13

Het Onze Vader is het gebed van de gehele christenheid. Het is daarom ook nodig, dat wij het zowel persoonlijk als gemeenschappelijk bidden. Wie het Onze Vader bidt, bidt in de meest letterlijke zin van het woord samen met heel de gemeente van Christus. En dan wel over de hele wereld... In vrijheid of in verdrukking... Rijk of arm... Geacht of versmaadt. Deze verdeelde gemeente van Christus is in haar bidden van het Onze Vader één. Jezus is de grote grensoverschrijder. Met het Onze Vader gaat Hij tot de einden der aarde. Ook binnen de grenzen van één land is het Onze Vader het cement dat de zo van elkaar vervreemde levens en harten samenhoudt. Tegen alle verdeeldheid in, door alle verdeeldheid heen, boven alle verdeeldheid uit, bidden wij samen het Onze Vader.

Het laat zich door geen enkele kerk annexeren. Het is geen privé eigendom. Ook niet het eigendom van een bepaalde kerk. Het is het eigendom van de gemeente van Christus. Het is van ons allen, omdat het van Christus is.Wie het Onze Vader bidt: die bidt mee, met de duizenden over de gehele wereld. Hij mag en wil geen ander, die het oprecht meebidt, uitsluiten. Wie het ook is. Wie dat toch doet, wie die ander toch uitsluit....die bid niet oprecht, die bid niet meer MEE! 

Als wij het Onze Vader bidden, houden wij ons aan God en aan elkaar vast. Nog sterker; dan worden wij door God vastgehouden: dicht bij Hem...en dicht bij elkaar.Als wij het Onze Vader bidden, horen wij er bij en horen ook de anderen er bij.

 

Gebed Onze Vader                                                                         
Onze Vader die in de hemelen zijt
Uw naam worde geheiligd
Uw koninkrijk kome
Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde
Geef ons heden ons dagelijks brood
En vergeef ons onze schulden
Gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren
En leid ons niet in verzoeking
Maar verlos ons van de boze
Want van U is het Koninkrijk
En de kracht en de heerlijkheid
Tot in eeuwigheid

Amen

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

IN ZIJN HANDEN

Ergens in Florence lag een geweldig blok marmer. Puur en hard. Men wist niet, wat men er mee aan moest. Te groot, te hard, te onbewerkbaar. Tot op een dag...: Michelangelo kwam. Hij zag het onbewerkbare blok steen met de ogen van de meester. Hij bekeek het van alle kanten. . . en hij zag het beeld al voor zich. Het beeld dat hij er van maken zou.

 

Een ruw onbehouwen stuk steen. Maar..... Michelangelo koos het uit. De meester koos het uit, om er zijn gedachten in te verwerkelijken.... dat is uitverkiezing. Hij, de meester nam dit ruwe onbehouwen stuk steen en hij riep er zijn kolossale David uit te voorschijn. Hij maakte het ruwe stuk marmer tot een waardevol beeld dat de aandacht van velen zou trekken. En ook de naam van de meester zou groot maken...

Zoals Michelangelo dit onmogelijke en onbruikbare blok marmer aanzag, zo ziet Jezus in dit Bijbelgedeelte Simon aan. Zo ziet Hij ook vandaag nog mensen aan... onmogelijke en onbruikbare stukken mens. Hij werpt ze niet weg... Hij loopt er niet aan voorbij. Hij ziet ze aan, neemt ze op in Zijn hart en maakt ze wat ze niet zijn; Kinderen van God. Hij kent Gods mogelijkheden met een zondig mensenkind. En die mogelijkheden zijn veel groter dan onze onmogelijkheden. Hij realiseert zijn gedachten in ons. Hij realiseert Zijn plan in ons en maakt een onmogelijk mensenkind tot een sieraad in Gods plan.

Daarom zegt Hij; "Gij zijt Simon". Dat wil zeggen de onberekenbare, de onmogelijke, de onbruikbare. Maar Hij zegt ook; "Gij zult genoemd worden Petrus". Dat is de standvastige, de rotsman. Het onmogelijke brok marmer in Florence word door de meester gemaakt tot iets groots. Een onmogelijk brok mensenkind, Simon word door de Meester gemaakt tot een bruikbare Petrus.

Michelangelo maakte dat stuk marmer tot wat het niet was: zijn David. Zo maakte Jezus Simon tot wat hij niet was: Zijn Petrus. Zo maakt Hij ook vandaag uit ons wat wij niet zijn van ons zelf. Hij maakt ons tot Zijn kinderen en Zijn medewerkers. Misschien voelt u zich een onmogelijk mens... Hij maakt onmogelijke mensen tot mensen die er toch mogen zijn. Die er door God gekozen en door God bewerkt toch mogen zijn.

Johannes 1:41-43